The Best of Both Worlds: Preprints and Journals

Plos -

For some time now PLOS has discussed new initiatives designed to accelerate research communication, from development of Aperta™, our streamlined manuscript submission system that facilitates a faster time to first decision to our Content Management System that allows for rapid creation of curated PLOS Collections. These efforts span the range of ways we are accelerating access to discovery of not just the final publication but the entire research life cycle.

Stake a Claim

An additional strategy – early posting of articles before formal peer review through the use of preprints – can also advance science faster, more openly and with broader participation. In posting preprints, authors are able to make their findings immediately available to the scientific community and to receive feedback on draft manuscripts before they are submitted to journals. The benefit extends beyond making early work openly and freely available prior to or during consideration at a journal; in posting a preprint, an author or author group stakes an intellectual claim to methods, results and ideas contained within that paper. This can be especially important for scientists looking to change the focus of their research and connect with engaged colleagues in new fields; for those on the job market needing to show the status of their current research, their collaborative nature and their ability to embrace change for a more open way of doing science; and for early career researchers who may find opportunity to interact with new contacts interested in their work.

PLOS supports authors who wish to share early versions of their research manuscripts to receive feedback before – or in parallel to – formal peer review, and encourages researchers to share via preprint servers either before or after submission to a PLOS journal. Preprints are an excellent way to:

  • Establish intellectual precedence for ideas, methods, results
  • Receive early feedback from engaged colleagues
  • Obtain and document citations to a work before publication in a peer-reviewed journal
  • Contribute to accelerating scientific discovery and increasing research efficiency

PLOS has a long-standing policy of accepting manuscripts previously posted to preprint servers, however we recently collaborated with bioRxiv to ease the process as a reflection of the importance we assign to this rapid dissemination vehicle for authors that also brings transparency to the review process. Authors can now use bioRxiv’s direct transfer to journal service drop-down menu to submit directly to PLOS. While authors posting to bioRxiv can choose the reuse options under which to make their article available (various CC BY options or no reuse), licensing terms of PLOS content has not changed. To inform authors and the public of the current and more seamless arrangement with bioRxiv we have updated our preprint policy on all journal ethical publishing practice and related manuscript sections as well as the Wikipedia page that describes the landscape of publisher’s preprint policies.

Researchers First

With preprints, authors – not publishers – are in control of when they publicly timestamp their intellectual property as well as when they want it to go for review. They decide when their research paper is ready to post and when they’re ready to submit their paper for formal peer review. In an open environment, the community can evaluate what any individual scientist’s standards are for their work and their online interaction with colleagues. By posting work and commenting on the posted work of others, authors are more in control of their own reputations. In essence, the use of preprints is analogous, in a very public and large-scale version, to the more intimate practice of sending a complete manuscript draft to a colleague to get their opinion with potential to improve the manuscript before submitting to a journal. Some have likened it to going public with a conference abstract or presentation.

How it Works

In the same way that not all Open Access is created equal, not all preprint servers work the same way. Launched in 2013 by Cold Spring Harbor Laboratory, bioRxiv is now in its third year with more than 5,000 preprints posted to the site and more than 1 million article views each month. At bioRxiv, all posted research papers receive a digital object identifier (DOI) that remains associated with the original preprint. When a manuscript is transferred to PLOS from bioRxiv, PLOS stores the preprint DOI; if that manuscript is accepted for publication it then receives a PLOS DOI and we deposit both the preprint and the final article DOI to CrossRef so the two works can be associated with each other.

Importantly, whether posting a preprint or submitting to a journal, authors can help themselves ensure full recognition for both the preprint and the final article by including their ORCID iD at all times.

At PLOS, preprints are acceptable resources for inclusion in the reference section of an article. Should anyone follow a link from an article citation to a preprint that has subsequently been peer reviewed and published, they would be directed from the preprint to the article on the PLOS journal website.

DOI: 10.1371/journal.pone.0164504


Value Perspective

Preprints do not diminish the need for reputable peer-reviewed journals. In fact, the combination provides scientists the best of both worlds; preprints accelerate making work public and provide an opportunity for early feedback for those willing to share their work whereas journals provide a mechanism for formal assessment, curation and dissemination. Journals reinforce standards for ethical and reporting guidelines, plagiarism checks, conflicts of interest and work with organizations such as CrossRef to ensure seamless and complete metadata transfer. Publishing in journals has the added benefits of validating the quality of work through rigorous peer review; placing work in context through perspectives, editorials and incorporation into collections; providing opportunities for online dialogue with authors through PLOS Science Wednesday AMAs and tracking article influence through Article-Level Metrics. Our current work with bioRxiv is one more example of how we are putting researchers at the center of science communication and placing authors in control of their manuscripts. In the future, expansion of Aperta to the full suite of PLOS journals and incorporating aspects of community review to our processes will place PLOS in the space necessary to accelerate dissemination of research results and conversation surrounding a scholarly work.

Those wanting an objective look at the value of preprints might find Breaking Down Pros and Cons of Preprints in Biomedicine of interest; for a detailed discussion of preprints by one active participant listen to the PLOScast with James Fraser, Associate Professor at UCSF and a founding member of ASAPbio, an initiative of the biology community to encourage use of preprints. When you’re ready, go ahead, post that paper, place your results and ideas in the mix and we’ll advance science forward faster, together.


Image Credit: Lisa Ann Yount

Jenny Machida Appointed to PLOS Board of Directors

Plos -

PLOS is pleased to announce that Jenny Machida has joined the PLOS Board of Directors, effective October 21, 2016. “Jenny’s deep business knowledge with a focus on strategy, growth and organization performance will greatly contribute to PLOS as we strive to build a better publishing experience for authors in 2017 and beyond,” said Board Chairman Gary Ward.  “We are delighted that she is joining our Board of Directors and look forward to benefiting from her depth and breadth of experience.”

Machida received her BA summa cum laude from Yale University and earned an MBA from the University of California at Berkeley. Machida is currently a Managing Director at IMB Development Corporation, a private equity investment and operating firm. Prior to IMB, she co-founded and led business development at a medical technology start-up company called Sevident and helped to build out an academic research and advisory center at Columbia University focused on advancing diversity in higher education. Machida was also a Principal at Booz & Co. and a Principal and Co-founder of the Healthcare and Diversity & Inclusion practice areas at Katzenbach Partners.

Open Access Week 2016 – Open in Action

Plos -

Now in its ninth year, Open Access Week celebrates progress and promotes awareness to help make Open Access – the founding principle of PLOS – the new norm in scholarship and research globally. Join PLOS in celebrating Open Access Week by being Open in Action.


  • Register for an ORCiD ID – distinguish yourself and create a record of your scholarly contributions.
  • Join the conversation about Open Access Tools with PLOS authors Lenny Teytelman and Hilda Bastian on 10/26 10am PT for a special OA week edition of PLOS Science Wednesday – the Ask Me Anything (AMA) series on redditscience.
  • Get a sneak peak of PLOS’ upcoming projects with PLOS Publisher Louise Page in this OpenCon 2016 Community Webcast.
  • Listen to a special episode of PLOScast – a podcast focused on science, academia and the future of scholarship – featuring UCSF’s James Fraser discussing the use of preprints in the life sciences.
  • Meet PLOS staff and editors at SVP or iGEM – stop by the booth, learn more about Open Access publishing and pick up a giveaway.
  • Browse the Open Highlights Collection, with research from across PLOS journals and the wider Open Access literature curated by staff editors to provide depth of coverage on select topics.

Have a great Open Access Week!

Kserokopia # 45 (5 – 19 października)

European Open EDU Policy Project -

W tym numerze Kserokopii piszemy m.in. o naszym stanowisku w sprawie dyrektywy o prawach autorskich na jednolitym rynku cyfrowym. Zachęcamy też do udziału w tegorocznej edycji konferencji Copy Camp, zastanawiamy się, czy Chiny słusznie są nazywane krajem naśladowców i czy Francja to “republika cyfrowa”. Piszemy też o tym, jak torrenty tracą na popularności oraz o wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie sprzedawania kopii oprogramowania.


Chcemy spójnego prawa, a nie licencji
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zakończyło zbieranie stanowisk w sprawie dyrektywy o prawach autorskich na jednolitym rynku cyfrowym. Teraz trwa przygotowywanie polskiego stanowiska. Na naszym blogu pisaliśmy już o tym, co nas uwiera w unijnej propozycji reformy prawa autorskiego i jakie zagrożenia widzimy m.in. dla edukacji w Polsce. Pełną wersję naszego stanowiska dotyczącego dyrektywy, które przekazaliśmy do Ministerstwa możecie pobrać na naszej stronie. Uważamy, że Komisja Europejska popełnia duży błąd decydując się na wspieranie mechanizmów licencyjnych i promowanie rozwiązań krajowych zamiast zharmonizowania w całej Unii przepisów o dozwolonym użytku. Zwłaszcza, że celem reformy prawa autorskiego miało być wzmocnienie jednolitego rynku cyfrowego, co nie będzie możliwe przy różnych regulacjach obowiązujących w poszczególnych krajach członkowskich.

Subskrybuj „Kserokopię” w formie newslettera – otrzymasz przegląd linków bezpośrednio adres e-mail


CopyCamp 2016

Już 27 i 28 października w warszawskiej Kinotece odbędzie się kolejna edycja konferencji CopyCamp, organizowanej przez fundację Nowoczesna Polska. Będzie dużo ciekawych gości z instytucji kulturalnych, mediów, sektora kreatywnego, środowisk naukowych, prawniczych, politycznych i pozarządowych. Temat przewodni tegorocznej dyskusji jest bardzo gorący i na czasie: konsultowana obecnie przez Komisję Europejską propozycja reformy prawa autorskiego. Udział w wydarzeniu jest bezpłatny, a więcej informacji i formularze rejestracyjne można znaleźć na stronie http://copycamp.pl./

Chiny krajem naśladowców?

Kiedyś znany jako kraj czterech wielkich wynalazków: papieru, prochu, druku i kompasu. Dziś Chiny coraz częściej przedstawiane są jako kraj naśladowców, gdzie można kupić np. pirackiego Hiphona czy t-shirt Superdry. Czy taka opinia jest słuszna, z czego wynika i jak to wygląda z punktu widzenia prawa własności intelektualnej – o tym przeczytacie w The Guardian.

CC0 https://pixabay.com/pl/iphone-6s-plus-apple-white-ekran-1032779/

Amerykańska administracja chce lepiej wykorzystywać zakupione oprogramowanie
Amerykańska administracja chce wdrożyć politykę kodów źródłowych. Powstaje tam właśnie portal internetowy code.gov, gdzie udostępniane będą narzędzia, mające pomóc poszczególnym agencjom we wdrażaniu tej polityki. Jej elementami będą też m.in. wykorzystywanie przez administrację publiczną już zakupionego oprogramowania (unikanie dublowania zakupów) oraz udostępnianie 20% z tego oprogramowania w modelu open source. Celem jest pokazanie, że dzielenie się oprogramowaniem jest możliwe i się opłaca. Piszemy o tym, bo to ciekawy przykład zastosowania sharing economy w praktyce. Więcej na ten temat na portalu IT w administracji.

Pixabay CC0 https://pixabay.com/pl/oprogramowanie-system-binarny-1-0-557603/

Francuska republika cyfrowa
Francja przyjęła ustawę o „republice cyfrowej”, która ma pomóc w cyfryzacji społeczeństwa. Zapisy dotyczą takich kwestii jak neutralność sieci, przenoszenie danych i e-sport. To ostatnie wydaje się szczególnie ciekawe, bo ustawa przewiduje powstanie płatnego zawodu „profesjonalnego gracza w wyczynowe gry komputerowe” (joueur professionnel de jeux vidéo). Więcej na portalu lexology.com

Torrenty w odwrocie
Torrenty tracą popularność na rzecz serwisów streamingowych – wynika z badań prowadzonych w Polsce i na świecie. Rzeczpospolita powołuje się na badania MEC Video Track, z których wynika, że odsetek internautów korzystających z torrentów spadł w Polsce w ciągu roku z 27 proc. do 24 proc. Z kolei z serwisów oferujących wideo na żądanie w sieci – tak legalnych, jak i pirackich – korzysta dziś już 77 proc. polskich internautów.  Jednocześnie użytkownikom torrentów częściej niż pozostałym e-widzom zdarza się płacić za filmy i seriale w internecie (my również doszliśmy do podobnych wniosków pracując nad Obiegami Kultury). Więcej w Rzeczpospolitej Business Insider.

CC0 https://www.pexels.com/photo/laptop-technology-ipad-tablet-35550/



Będzie ustawa o narodowym zasobie audiowizualnym?

Na połączonym posiedzeniu sejmowych komisji kultury i cyfryzacji przedstawiony został raport NIK, z którego wynika, że aby usprawnić digitalizację zasobów kultury konieczne są: przygotowanie projektu ustawy o narodowym zasobie audiowizualnym oraz zmiana przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, – na takie, które umożliwią szersze udostępnianie materiałów bibliotecznych, audiowizualnych i audialnych w internecie. Piszemy o tym, bo to postulat, który Centrum Cyfrowe zgłasza już od dłuższego czasu. NIK w raporcie ogólnie pozytywnie ocenił proces digitalizacji dóbr kultury w Polsce (mimo że przebiega wolno) oraz dobór przez ministerstwo kultury dóbr wyznaczonych do digitalizacji. Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej.


Można robić kopie oprogramowania na własny użytek, ale nie można ich sprzedawać
Czy można odsprzedać kopię programu, gdy nośnik dostarczony pierwotnemu nabywcy został uszkodzony i gdy ten pierwotny nabywca usunął swój egzemplarz tej kopii lub zaprzestał jej używania? Nie – uznał Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku w sprawie C-166/15. Zdaniem Trybunału kopia zapasowa może być sporządzona tylko przez osobę uprawnioną do używania programu w celu używania tego programu, ale nie w celu odsprzedania na zasadach, jakie potwierdził Trybunał w sprawie C 128/11 (Usedsoft vs. Oracle). Jeśli zaczniemy sprzedawać kopie zapasowe to posiadacz praw autorskich traciłby wyłączność na powielanie programu.  Więcej o tym wyroku w Dzienniku InternautówDzienniku Gazecie Prawnej.

Włochy: wyjątek prawnoautorski dotyczący programów informacyjnych nie dotyczy telewizji rozrywkowej
Sąd I instancji w Rzymie orzekł, że wyjątki od prawa autorskiego dotyczące programów informacyjnych i publikacji krytycznych/recenzji nie mają zastosowania w odniesieniu do programów rozrywkowych. Wyrok zapadł w sprawie RTI – Reti Televisive Italiane przeciwko Gruppo Editoriale L’Espresso. Zdaniem RTI Gruppo Editoriale L’Espresso dopuściło się nieautoryzowanego zwielokrotniania i udostępniania na stronie internetowej włoskiej gazety La Repubblica fragmentów programów rozrywkowych, do których RTI posiada prawa autorskie. Sąd uznał, że Gruppo Editoriale L’Espresso naruszyło prawa autorskie RTI i dopuściło się nieuczciwej konkurencji (ale nie naruszyło znaku towarowego RTI). Nakazał usunięcie publikacji, powstrzymanie od podobnych działań w przyszłości i wypłacenie odszkodowania. Więcej na blogu IPKat.

Potrzebujemy spójnego prawa, a nie licencji – stanowisko Centrum Cyfrowego ws. dyrektywy o prawach autorskich na jednolitym rynku cyfrowym

European Open EDU Policy Project -

Licencje zamiast zharmonizowanych przepisów, tzw. podatek od linków i cenzura zamieszczanych przez użytkowników treści – to tylko niektóre pomysły Komisji Europejskiej dotyczące zmian w prawie autorskim. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zakończyło się właśnie konsultacje dyrektywy w sprawie praw autorskich na jednolitym rynku cyfrowym i  przygotowuje polskie stanowisko. W Centrum Cyfrowym przygotowaliśmy opinię o dyrektywie, którą przesłaliśmy do MKiDN. Mamy nadzieję, że nasze uwagi zostaną wzięte pod uwagę.

Pisaliśmy już na blogu o tym, co nas uwiera w unijnej propozycji reformy prawa autorskiego i jakie zagrożenia widzimy m.in. dla edukacji w Polsce.

Pełną treść naszego stanowiska przesłanego do Ministerstwa i dotyczącego dyrektywy w sprawie praw autorskich na jednolitym rynku cyfrowym możecie pobrać w pliku PDF

W skrócie, uważamy, że podejście Komisji Europejskiej do reformy prawa autorskiego jest oparte na błędnych założeniach:

1. Komisja zdecydowała się wspierać istniejące modele biznesowe posiadaczy praw autorskich, chroniąc status quo. Jest to niezwykle krótkowzroczne podejście do modernizacji jednego z podstawowych obszarów regulacyjnych gospodarki opartej na wiedzy. Szczególnie, jeśli weźmie się pod uwagę, że przepisy te będą prawdopodobnie w mocy przez nadchodzące dziesięciolecia. Równocześnie zabrakło obiecywanej harmonizacji prawa autorskiego, sprzyjającej wykorzystaniu potencjału technologii cyfrowych dla szeroko pojętego rozwoju.

 2. Komisja uznała, że lepszym rozwiązaniem są mechanizmy licencyjne niż zharmonizowane przepisy o dozwolonym użytku. Tym samym zignorowała wnioski płynące z procesu “Licencje dla Europy”, który zakończył się fiaskiem. Nie jesteśmy przeciwnikami licencjonowania treści, jednak uważamy, że są takie obszary życia społecznego, w których dozwolony użytek powinien być standardem, a nie wyjątkiem – niewątpliwie należą do nich edukacja i dostęp do zasobów dziedzictwa kulturowego. Niestety, Komisja w obu tych obszarach proponuje mechanizmy licencyjne. W rezultacie ramy prawne jeszcze bardziej się skomplikują, a sektor publiczny poniesie prawdopodobnie dodatkowe koszty.

3. Celem reformy prawa autorskiego miało być wzmocnienie jednolitego rynku cyfrowego, co nie będzie możliwe bez zharmonizowanych regulacji. Jest to szczególnie ważne w czasach, gdy kultura, sztuka, innowacja i nauka mogą być dostępne w Europie bez wewnętrznych granic, dzięki internetowi.


W 2017 roku będziemy rozmawiać o otwartych zasobach, globalnie

European Open EDU Policy Project -

Stolica Słowenii, Ljubljana, będzie w przyszłym roku konkurować ze stolicą RPA, Kapsztadem o tytuł światowej stolicy otwartych zasobów edukacyjnych. W pierwszym mieście, we wrześniu odbędzie się tam drugi kongres UNESCO o otwartej edukacji. Podczas pierwszego została przyjęta Deklaracja Paryska, stanowiąca istotny dokument, który zachęcał państwa członkowskie by finansując materiały edukacyjne od razu je otwierały. W drugim, w marcu odbędzie się, 15 lat po podpisaniu deklaracji o otwartych zasobach edukacyjnych, konferencja Open Education Consortium (do 17 września można składać jeszcze propozycje wystąpień).

Zdjęcie aut. MemoryCatcher, Creative Commons Zero.

Według UNESCO otwarte zasoby edukacyjne wspierają realizację jednego z najważniejszych celów zrównoważonego rozwoju w obszarze edukacji czyli zapewnienie integracji i równego dostępu do wysokiej jakości edukacji oraz możliwości uczenia się przez całe życie. Prezydent Słowenii ogłaszając na zgromadzeniu ogólnym ONZ kongres przypomniał, o tym jak ważne jest wspieranie nowoczesnej i możliwie elastycznej (dzięki otwartym zasobom) edukacji, we współczesnym, szybko zmieniającym się świecie.

Kongres odbędzie się w dn. 18-20 września 2017. UNESCO już teraz zachęca nie tylko by eksperci i ekspertki ds. edukacji rezerwowali sobie tę daty na przyjazd, ale by wypełnili ankietę dotycząca polityk wdrażania i wspierania OZE na świecie (w jęz. angielskim). W szczególności UNESCO na głosy aktorów takich jak administracja publiczna, organizacje reprezentujące grupy zawodowe i środowiska edukacyjne. Poza ankietą UNESCO organizuje również regionalne konsultacje przed kongresem (europejskie odbędą się w lutym 2017 na Malcie, która w tym czasie będzie piastować prezydencję UE).

Kserokopia # 44 (22 września – 5 października)

European Open EDU Policy Project -

Dzisiaj przede wszystkim zachęcamy Was do wzięcia udziału w konsultacjach nt. dyrektywy o prawie autorskim w Jednolitym Rynku Cyfrowym. Mamy też dla was ciekawostki z sieci: raport dotyczący rozwoju rynku muzycznego w Polsce czy spekulacje dotyczące możliwości zakazu konwertowanie plików z YouTube’a. Wyjaśniamy też czym jest DRM i dlaczego jest niezgodne z prawami użytkowników. A na koniec prezentujemy dyskusję wokół reformy prawa autorskiego w Kolumbii oraz przełomowy wyrok sądu w Indiach dotyczący dozwolonego użytku edukacyjnego.

W CENTRUM CYFROWYM… Trwają konsultacje dyrektywy o prawie autorskim w Jednolitym Rynku Cyfrowym

Nareszcie znamy propozycję Komisji Europejskiej w sprawie reformy prawa autorskiego. Teraz rozpoczyna się długotrwały proces legislacyjny, w którym stanowiska mają też przedstawić państwa członkowskie. Zależy nam, aby polskie stanowisko opowiadało się za prawem autorskim przyjaznym użytkownikom i dostosowanym do cyfrowej rzeczywistości. Do 14 października Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego czeka na głosy w ramach konsultacji publicznych dotyczących proponowanej dyrektywy. Im więcej głosów sprzeciwu wobec złych pomysłów i półśrodków tym lepiej. Na naszym blogu przeczytacie, dlaczego propozycja dyrektywy o prawie autorskim nie odpowiada na potrzeby Jednolitego Rynku Cyfrowego i może hamować rozwój edukacji, nauki, innowacji.

Subskrybuj „Kserokopię” w formie newslettera – otrzymasz przegląd linków bezpośrednio adres e-mail

CO NOWEGO W SIECI? Dobre czasy rynku muzycznego w Polsce

ZPAV, Związek Producentów Audio Video, przedstawił dane wskazujące, że pierwsze półrocze 2016 r. przyniosło polskiej branży muzycznej spektakularny wzrost. Wartość rynku w porównaniu do pierwszych sześciu miesięcy roku ubiegłego wzrosła o 20,07%, osiągając poziom prawie 110 mln zł. Ponad 20-procentowy wzrost odnotował zarówno streaming, jak i sprzedaż fizyczna. Najwyżej, o ponad 39%, wzrosła sprzedaż płyt winylowych. Co ciekawe, przedstawiciele firm nagraniowych ciągle twierdzą, że naruszenia praw autorskich zabijają rynek muzyczny.  Artyści, w tym polscy, nawołują do zaostrzenia prawa autorskiego w UE. Całkiem niedawno Międzynarodowa Federacja Przemysłu Fonograficznego (IFPI) stwierdziła, że głównym problem branży jest domniemana “luka wartości”. Okazuje się jednak, że nie w każdym kraju….


CC0, https://static.pexels.com/photos/6399/woman-girl-technology-music.jpg

Konwertowanie filmów umieszczonych w serwisie YouTube do plików mp3 będzie nielegalne?

W Stanach Zjednoczonych złożono już pierwszy pozew przeciwko właścicielowi strony, która umożliwia pozyskiwanie i konwertowanie filmów z YouTube na pliki mp3- informuje Gizmodo. Organizacje zrzeszające twórców chcą, by taki proceder był zakazany. Wymagają od Google, by usunął z wyników wyszukiwania adresy wszelkich serwisów umożliwiających konwersję filmów do mp3. Uważają, że chronią w ten sposób twórców i ograniczają piractwo. Więcej o sprawie przeczytacie w Gazecie Wyborczej.

DRM a prawa użytkowników

Cory Doctorow pisze w “The Guardian”, dlaczego zarządzanie prawami cyfrowymi (z ang. digital rights management, DRM) – system zabezpieczeń oparty m.in. na mechanizmach kryptograficznych mający przeciwdziałać używaniu danych w sposób sprzeczny z wolą ich wydawcy – jest niezgodne z prawami użytkowników. Nawołuje on również, aby oznaczać produkty, które zabezpieczone są przy pomocy DRM, aby klienci wiedzieli, co się kupują.

Podatek od linków?

Czy internet jaki znamy, oparty na linkowaniu, stanie się pieśnią przeszłości? Scenariusz ten, choć katastroficzny, nie jest niestety taki nieprawdopodobny – w Krytyce Politycznej przeczytacie, dlaczego pomysły na zmiany w prawie autorskim zaproponowane przez Komisję Europejską są po prostu złe….


Nie tylko w Europie trwa reforma prawa autorskiego – dzieje si też tak np. w Kolumbii. Reforma ma dostosować krajowe prawo autorskie do porozumienia handlowego zawartego ze Stanami Zjednoczonymi, co ma skutkować m.in. rozszerzeniem okresu ochrony majątkowych praw autorskich w przypadku pewnych kategorii utworów. Społeczność Creative Commons wyraziła swoje zaniepokojenie faktem, że w trakcie dyskusji nad reformą w ogóle nie bierze się pod uwagę praw użytkowników.


Fernando Garcia, CC-BY, http://bit.ly/2dUmmzG

A TYMCZASEM SĄDY…. Dozwolony użytek edukacyjny w Indiach – przełomowy wyrok

Sąd Najwyższy w Indiach orzekł, że kserowanie książek i ich dystrybucja w celu edukacyjnym nie narusza prawa autorskiego. W wyroku podkreślono, że zasada ta ma zastosowanie zarówno do środowisk akademickich, jak i instytucji systemu oświaty. Taki wyrok jest efektem zbalansowania praw wydawców i użytkowników – sąd uznał, że ważniejszy jest dostęp do edukacji i wiedzy niż komercyjne interesy rynku wydawniczego. O sprawie pisze blog IPKat.

Sąd Najwyższy: moderowanie komentarzy zwiększa odpowiedzialność prawną

W procesie o ochronę dóbr osobistych to pozwany administrator strony internetowej – a nie powód – musi dowieść, że nie wiedział o bezprawnych wpisach na czyjś temat, zanim został o nich powiadomiony – uznał w zeszły piątek Sąd Najwyższy. Piszemy o tym wyroku, bo interesuje nas, czy taka praktyka będzie również stosowana do naruszeń prawa autorskiego w sieci – takie podejście paradoksalnie mogłoby nakłonić strony internetowe do mniejszego monitorowania treści.

Co nas uwiera w unijnej propozycji reformy prawa autorskiego?

European Open EDU Policy Project -

Nareszcie znamy propozycję Komisji Europejskiej w sprawie reformy prawa autorskiego. Teraz rozpoczyna się długotrwały proces legislacyjny, w którym stanowiska mają też przedstawić państwa członkowskie. Zależy nam, aby polskie stanowisko opowiadało się za prawem autorskim przyjaznym użytkownikom i dostosowanym do cyfrowej rzeczywistości.

Do 14 października Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego czeka na głosy w ramach konsultacji publicznych dotyczących proponowanej dyrektywy. Im więcej głosów sprzeciwu wobec złych pomysłom i półśrodkom, tym lepiej.

Naszym zdaniem propozycja dyrektywy o prawie autorskim nie odpowiada na potrzeby Jednolitego Rynku Cyfrowego i może hamować rozwój edukacji, nauki, innowacji. Zamiast wzmacniać gospodarkę opartą na wiedzy utrzymuje status quo. Dlaczego jest to złe? Poniżej znajdziecie odpowiedź na pytanie “Co nas uwiera w unijnej propozycji reformy prawa autorskiego?”. Szczególną uwagę zwracamy na przepisy dotyczące edukacji, eksploracji tekstów i danych, instytucji dziedzictwa narodowego, dodatkowego prawa pokrewnego wydawców i odpowiedzialności pośredników internetowych.

domena publiczna, https://pixabay.com/pl/przysz%C5%82o%C5%9B%C4%87-graffiti-%C5%9Bciany-farba-866226/


Dlaczego to zagadnienie jest ważne?

Rozwój nowych technologii stworzył nowe możliwości nauczania online i tworzenia materiałów edukacyjnych. Dobrej jakości materiały to podstawa skutecznej edukacji – jednak często wartościowe zasoby są chronione prawem autorskim. Dzięki dozwolonemu użytkowi edukacyjnemu (DUE) możliwe jest korzystanie z materiałów chronionych prawem. Ważne jest, aby przepisy DUE były dostosowane do cyfrowej edukacji i takich metod jak e-learining, nauczanie na odległość czy kursy MOOC.

Dlaczego zaproponowane w dyrektywie rozwiązanie jest złe?

  • Komisja Europejska proponuje regulacje dozwolonego użytku edukacyjnego w środowisku cyfrowym, które jednak mogą zostać wyłączone przepisami krajowymi gdy możliwy będzie zakup licencji na treści cyfrowe. Standardem stanie się więc oferowanie licencji na wszelakie rozwiązania na potrzeby edukacyjne (które dotychczas są bezpłatne, np. oglądanie filmów jako element lekcji czy słuchanie muzyki ). Z tego powodu wzrosną koszty funkcjonowania systemu oświaty.
  • W każdym kraju licencje na korzystanie z zasobów edukacyjnych  mogą być inne – Komisja pozostawia każdemu krajowi swobodę w wyborze sposobu regulacji. To znacząco utrudni edukację cyfrową ponad granicami z uwagi na konieczność dopasowania działalności do wszystkich europejskich porządków prawnych.
  • Z dozwolonego użytku edukacyjnego w środowisku cyfrowym będą mogły korzystać jedynie placówki oświatowe w zakresie działań podejmowanych na terenie placówek lub poprzez sieci, do których dostęp mają zidentyfikowani użytkownicy. Nie będzie można korzystać z utworów chronionych prawem autorskim na otwartych platformach edukacyjnych (np. w ramach MOOC), czy też w działaniach edukacyjnych prowadzonych przez instytucje kultury czy organizacje pozarządowe.
  • Zaproponowane przez Komisję Europejską rozwiązanie stanowi w dużej części powielenie rozwiązania przyjętego przez Polskę w 2015 r. jako rozwiązania kompromisowego dla regulacji z 2001 r. Całkowicie pominięto potrzebę regulacji uwzględniającą rozwój nowych technologii, stosując rozwiązania powielające dotychczasową praktykę. W tym względzie przepisom brakuje dostatecznej odwagi do wprowadzenia realnej zmiany w stosunku do dotychczasowych regulacji.

Dlaczego to zagadnienie jest ważne?

Możliwości, jakie dają dziś dostęp do danych i ich analiza, zmieniają świat – informacje uzyskane w ten sposób tworzą nowe podstawy nauki, są impulsem dla gospodarki, wpływają na podejmowanie decyzji nie tylko w przemyśle ale też w politykach publicznych np. dotyczących zdrowia, energetyki, gospodarki. Dotychczas problemem dla nauki i biznesu była niepewność prawna – obawa, czy przeprowadzanie eksploracji tekstów i danych (TDM) nie wiąże się z naruszeniem prawa. Uregulowanie tej kwestii umożliwi prowadzenie badań i rozwój nowych produktów i usług w oparciu o dane.

Dlaczego zaproponowane w dyrektywie rozwiązanie jest złe?

  • Dozwolony użytek dotyczący TDM zaproponowany przez Komisję dotyczy jedynie instytucji badawczych – z regulacji wyłączono wszelką działalność nienaukową, w tym działania firm czy start-upów. To spowoduje, że firmy opierające swoją działalność na przetwarzaniu informacji z pomocą algorytmów po prostu nie będą w Europie powstawać.  Firmy te swoją działalność prowadzi ć będą np. z USA czy innych krajów pozaeuropejskich wspierających rozwój nowych modeli biznesowych w oparciu o dane.
  • Dyrektywa proponuje, by dozwolona była jedynie eksploracja danych, do których podmiot ma legalny dostęp. Taki przepis de facto uniemożliwia prowadzenia działań TDM np. w oparciu o publicznie dostępne zbiory (w internecie),gdzie nie ma możliwości weryfikacji statusu prawnego danych czy tekstów, choć są one dostępne. Takie rozwiązanie  ograniczy TDM jedynie do przeszukiwania baz danych, co do których uzyskano licencje.

domena publiczna, http://www.publicdomainpictures.net/view-image.php?image=183340&picture=zarowka-z-drzewa


Dlaczego to zagadnienie jest ważne?

Największym wyzwaniem dla instytucji kultury w cyfrowym świecie jest digitalizacja zasobów. Jest to tak istotne, gdyż pozwoli na zachowanie zasobów kultury oraz ich łatwe cyfrowe udostępnianie. Prawo autorskie powinno umożliwiać realizację obu tych celów.

Dlaczego zaproponowane w dyrektywie rozwiązanie jest złe?

  • Dozwolony użytek na rzecz digitalizacji zasobów dziedzictwa dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy proces ten służy zachowaniu utworu W żaden sposób nie odniesiono się do kwestii udostępniania zasobów w internecie, a to stanowi największe wyzwanie prawne dla instytucji kultury.

Dlaczego to zagadnienie jest ważne?

Komisja Europejska zaproponowała wprowadzenie dodatkowego prawa pokrewnego dla wydawców prasowych  – prawo to chroniłoby utwór przez 20 lat od momentu publikacji i tym samym  zmieniło system dostępu do informacji w internecie. Na przeglądarki i agregatory treści w internecie, które m.in. korzystają z fragmentów tekstów prasowych, nałożone zostałyby opłaty licencyjne.

Dlaczego zaproponowane w dyrektywie rozwiązanie jest złe?

Zaproponowane przez Komisję dodatkowe prawo pokrewne wydawców będzie skutkowało:

  • Wprowadzeniem dodatkowego elementu kontroli przepływu treści i wiedzy on-line przez wydawców.
  • Uprzywilejowaniem jednej grupy interesariuszy (wydawców) kosztem pozostałych  grup. Opłat z tytułu prawa pokrewnego będą musieli dokonywać pośrednicy (wyszukiwarki internetowe, agregatory wiadomości), jednak  skutki regulacji odczują bardzo mocno użytkownicy, ze względu na ograniczenie zasobów dostępnych w internecie.
  • Wprowadzenie takich przepisów w Hiszpanii i w Niemczech spowodowało, że treści do których można dotrzeć przez wyszukiwarki  było mniej. Mniejsi gracze (np. niezależne media) stracili wielu czytelników i musieli zakończyć działalność. W czasach, gdy internet jest głównym źródłem wiedzy i informacji, wprowadzanie takiej regulacji szkodzi  nauce, rozwojowi, innowacji i ogranicza prawo dostępu do informacji.

Dlaczego to zagadnienie jest ważne?

Sposób korzystania z internetu ciągle się zmienia – zatarciu uległa granica pomiędzy twórcami i odbiorcami. Stało się to możliwe właśnie dzięki pośrednikom internetowym (takim jak wyszukiwarki, media społecznościowe, serwisy video). Dodatkowo serwisy te odgrywają też coraz ważniejszą rolę w życiu gospodarczym i społecznym umożliwiając powstawanie nowych modeli biznesowych. Kwestia regulowania odpowiedzialności pośredników wpływa bezpośrednio na to, w jaki sposób funkcjonuje internet.

Dlaczego zaproponowane w dyrektywie rozwiązanie jest złe?

  • Na pośredników nałożono “obowiązek staranności” (duty of care), który zobowiązuje pośredników internetowych, by treści zamieszczane na platformach nie naruszały prawa autorskiego – co w praktyce oznaczać będzie monitorowanie treści i cenzurę.
  • Komisja, zdając sobie sprawę z wyzwania, jakim jest regulacja odpowiedzialności pośredników, pozostawiła tę kwestię w całości samoregulacji środowiska. Takie rozwiązanie nie pomoże w harmonizacji prawa i tworzeniu spójnych  ram dla Jednolitego Rynku Cyfrowego.

W reformie zabrakło wielu rozwiązań, o które zabiegały organizacje zajmujące się prawami cyfrowymi obywateli.  Komisja przemilczała kwestię ochrony domeny publicznej przed zawłaszczaniem, wolność panoramy, prawo do remiksu. W całym pakiecie na próżno szukać rozwiązań sprzyjających innowacyjności, które traktowałyby prawo autorskie jako szansę rozwoju twórców, użytkowników, przedsiębiorstw i instytucji publicznych w Europie.  Zamiast upraszczać i ograniczać prawo autorskie do niezbędnego minimum, po raz kolejny rozbudowano system.


Europejska reforma prawa autorskiego: zagrożenia dla edukacji w Polsce

European Open EDU Policy Project -

Środowisko edukacyjne z nadzieją oczekiwało na europejską propozycję reform prawa autorskiego – Komisja zobowiązała się do doprecyzowania zakresu swobód dla edukatorów (tak zwanego dozwolonego użytku edukacyjnego) i dostosowania prawa do realiów cyfrowego świata.  Oczekiwaliśmy, że Komisja zaproponuje wyjątek od prawa autorskiego, który skutecznie odpowiadałby na wyzwania związane z nauczaniem online.

Przedstawiona we wrześniu propozycja reformy europejskiego prawa autorskiego nie spełnia tych oczekiwań. Zaproponowane rozwiązania mogą znacząco ograniczyć swobody, z których dziś cieszą się w Polsce nauczyciele, wykładowcy i inni edukatorzy. W miejsce dozwolonego użytku będą zmuszeni uzyskać licencję, co oznacza dodatkowe koszty i większe obciążenie biurokratyczne.

Witraż „Edukacja” autorstwa Louis Comfort Tiffany, domena publiczna.

Licencja nie może być najlepszą opcją

Komisja Europejska chce wprawdzie wprowadzić nowy dozwolony użytek edukacyjny dla treści cyfrowych. Nie będzie on miał jednak zastosowania, gdy możliwy będzie zakup licencji na treści cyfrowe. Proponowane rozszerzenie zakresu swobód jest więc pozorne – standardem będzie konieczność uzyskania licencji, najpewniej płatnej.

W konsekwencji, wzrosną koszty funkcjonowania systemu oświaty. Co więcej, takie rozwiązanie wprowadzi większą niepewność prawną – nauczycielom jeszcze trudniej będzie odpowiedzieć na pytanie, czy ucząc korzystają z treści zgodnie z przepisami prawa autorskiego.

Przepisy będą też inne w każdym państwie członkowskim, utrudniając działalność międzynarodową – na przykład polskich startupów edukacyjnych, chcących działać także na innych rynkach.

W Polsce już dziś coraz bardziej rozpowszechnia się praktyka wymuszania na szkołach podpisania umów licencyjnych (tzw. parasole licencyjne) za wyświetlanie filmów. Dziś te licencje są zbędne, bo prawo pozwala szkołom korzystać z tych treści swobodnie. Niemniej szkoły wykupują licencje – bo nie mają odpowiedniej wiedzy, i zabezpieczają się na różne sposoby przed zarzutem naruszenia praw.

Roczna licencja dla jednej szkoły to koszt kilku tysięcy złotych. Wprowadzone w skali całego kraju, licencje będą kosztować system edukacji kilkadziesiąt milionów złotych. Wskazywaliśmy na ten problem rok temu, podczas reformy przepisów w Polsce.  W przypadku wprowadzenia propozycji Komisji taki system, będący zagrożeniem dla finansów systemu oświaty, stanie się standardem działania.

Wąski zakres swobód edukacyjnych w środowisku cyfrowym

Nowe przepisy mają ułatwić wykorzystywanie w edukacji zasobów cyfrowych. Jednak umożliwią wykorzystywanie zasobów cyfrowych w klasach lub w zamkniętych serwisach online (wymagających logowania). Będą one miały zastosowanie tylko w odniesieniu do placówek systemu edukacyjnego – co wyłączy nauczycieli i edukatorów działających poza systemem oświaty, instytucje kultury czy organizacje pozarządowych.

domena publiczna, http://bit.ly/2d9uWt0


Komisja nie ma pomysłu na to, w jaki sposób umożliwić rozwój powszechnego e-learningu, otwartych zasobów edukacyjnych czy kursów MOOC. Wprowadza też podwójny standard, który nie chroni wielu działań edukacyjnych – mimo tego, że mają one miejsce w ramach unijnej strategii uczenia się przez całe życie.

Propozycja Komisji a prawo polskie

Zaproponowane przez Komisję rozwiązanie w zakresie dozwolonego użytku edukacyjnego w środowisku cyfrowym jest tożsame z już funkcjonującym w Polsce. W 2015 roku, w ramach nowelizacji ustawy o prawie autorskim, umożliwiono na korzystanie z cyfrowych kopii – wcześniej wyjątek dotyczył jedynie analogowych egzemplarzy. Jednak korzystanie online zostało ograniczone do zamkniętych platform e-learningowych. Naszym zdaniem był to jednak krok niewystarczający by stworzyć prawo naprawdę przyjazne cyfrowej edukacji. Nowe prawo nie wspierało też działań edukacyjnych prowadzonych przez inne podmioty niż te związane wprost z systemem oświaty.


W trakcie prowadzonej w zeszłym roku debaty zidentyfikowaliśmy wyzwania, których nie rozwiązała ówczesna nowelizacja. Debata na poziomie Unii Europejskiej daje nam drugą szansę, by rozwiązać problemy edukacji z prawem autorskim. Mamy też przykłady dobrych rozwiązań – w Estonii funkcjonuje bardzo szeroki dozwolony użytek edukacyjny, akceptowany przez wszystkie strony debaty (łącznie z wydawcami).

Liczymy więc, że polski rząd sprzeciwi się propozycjom, zgodnie z którymi istnienie opcji licencyjnej uniemożliwia swobodne korzystanie z treści w szkołach. Takie rozwiązanie będzie generowało nowe, nieuzasadnione koszty, naruszające równowagę między wynagrodzeniem posiadaczy praw a interesem publicznym. Chcemy też zachęcić polskie władze do poparcia dalszego rozszerzenia zakresu swobód edukacyjnych. 

Ważne jest, aby jak najwięcej podmiotów wzięło udział w konsultacjach ogłoszonych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego i opowiedziało się za dobrym, nowoczesnym prawem autorskim dla edukacji. Termin na zgłaszanie stanowisk mija 14 października br.


Wszystkiego, co wiem o hackathonach, nauczyłem się myśląc o węglu

European Open EDU Policy Project -

W najbliższy weekend w Warszawie odbędzie się dwudniowy hackathon: sprint programistyczny, w czasie którego zespoły informatyków produkują prototypy nowych usług i aplikacji mobilnych. W Polsce organizowano już hackathony – ale tym razem robi to Ministerstwo Cyfryzacji. Działania administracji publicznej zazwyczaj nie kojarzą się z metodologiami agile, szybkim prototypowaniem czy design thinking. Pierwszy rządowy hackathon wpisuje się w trend innowacyjny związany choćby ze wsparciem administracji dla startupów. Ale stawką tak naprawdę nie jest wspieranie nowego sektora biznesowego. Jest nim zmiana w administracji publicznej.

Mówiąc formalnie, będziemy mieć do czynienia z ponownym wykorzystywaniem informacji sektora publicznego, dostępnej w otwarty sposób. Aby zrozumieć o co w tym tak naprawdę chodzi, najlepiej porównać dane do tradycyjnych surowców. Dobrze rozumiemy, że przetwarzanie węgla, ropy czy drewna generuje wartość dodaną. Podobnie jest z surowymi danymi. Takie myślenie ma już w Europie kilkunastoletnią tradycję. W przepastnych zbiorach danych publicznych kryje się duży potencjał – który zostanie uruchomiony, jeśli będą one odpowiednio dostępne. Wtedy pozostaje jeszcze je przetworzyć i wykorzystać – i możemy zacząć widzieć wartość dodaną, powstającą na bazie tych publicznych zasobów.

Dane oczywiście różnią się od węgla czy ropy. Przede wszystkim tym, że jako surowce niematerialne nie zużywają się, dają się wielokrotnie kopiować (spróbujcie zrobić to z węglem!) i wykorzystywać przez wiele podmiotów naraz. Wystarczy traktować je jako dobro wspólne. Państwo jest monopolistą jeśli chodzi o pozyskiwanie wielu rodzajów danych. Tylko administracja publiczna ma odpowiednie zasoby by mapować cały kraj, w zbiorach publicznych muzeów i galerii są unikatowe dzieła sztuki, itd. Udostępniając dane do dalszego wykorzystania dla wszystkich, administracja publiczna likwiduje swój monopol. Tworzy otwarty rynek, na którym może kwitnąć innowacja na bazie danych.

I temu właśnie służy hackathon. Którego znaczenie najlepiej zrozumieć na przykładzie węgla.

Porównanie danych administracji publicznej z węglem jest nieprzypadkowe. Zasoby publicznych instytucji nie powstawały wprawdzie przez miliony lat, ale są równie głęboko zakopane. Śledzę od lat proces otwierania tych danych. Wystawianie ich w publicznym internecie, w postaci umożliwiającej swobodne dalsze wykorzystanie, przypomina ciężkie fedrowanie na przodku.

W 2014 roku powstało coś na kształt nowoczesnej kopalni: rządowy portal danych publicznych zaczął udostępniać pierwsze zbiory w sposób otwarty i ustrukturyzowany. Do tego na mocy ustawy rozpoczęto proces systematycznego otwierania zbiorów, zasilających portal. Zresztą na potrzeby rządowego hackathonu w portalu pojawiła się duża nowa porcja zasobów, a drogą ustawową usunięto bariery blokujące otwarty dostęp do kluczowych zasobów – takich jak zbiory meteorologiczne Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. To tak jakby rozpocząć wydobycie z nowych, wysokoenergetycznych złóż w głębi ziemi.

Co dzieje się dalej? W chwili obecnej cyfrowy węgiel leży zmagazynowany w kopalni, i mało kto go bierze – mimo że jest dostępny za darmo, do swobodnego wykorzystania. Powody są dwa:
– dostępne dane są ciągle zbyt mało atrakcyjne, nie są to zasoby posiadające sposoby wykorzystania o znacznej wartości dodanej. Nawet oczywiste kategorie danych nadające się do szybkiego wykorzystania, takie jak dane o transporcie publicznym, są niedostępne dla wielu miejsc w Polsce;
– nie mamy zwyczaju ani kultury pracy z danymi publicznymi – nawet innowacyjne startupy rzadko kiedy chwytają za dane publiczne tworząc nowe aplikacje.
Oba czynniki są oczywiście ze sobą powiązane, tworząc negatywną spiralę, przez którą nie widzimy wykorzystania zasobów publicznych na szeroką skalę. Wspomniałem powyżej o „kulturze pracy”, bo wiele przeszkód to bariery mentalne – niepewność co do stanu prawnego zasobów po stronie użytkowników, niechęć urzędników przed nowatorskimi projektami, powszechne w administracji publicznej przekonanie (mylne), że jest coś nie tak z komercyjnym wykorzystaniem publicznych zasobów.

I nagle pojawia się hackathon! W nieco przestarzałej kopalni nie tylko odkryto nowe złoża kalorycznego węgla – pojawia się (na razie w formule „pop-up”) nowoczesne centrum badawcze myślące o innych zastosowaniach węgla niż spalanie w elektrowni. Czyli miejsce leżące na styku przemysłu wydobywającego surowiec i przemysłu go przetwarzającego.

Jeśli tak spojrzymy na hackathon, to zrozumiemy, że nie chodzi w nim tak naprawdę o wzrost efektywności. Tworzone na hackatonach prototypy przez chwilę przyciągają sporo uwagi, ale potem zazwyczaj nie rozwijają się dalej. Ale nie należy się tym przejmować. Bowiem prawdziwym produktem hackathonu jest zmiana myślenia, tworzenie nowej kultury współpracy między administracją publiczną, biznesem i organizacjami pozarządowymi. Opiera się ona na otwartości jako fundamentalnej zasadzie, przejawiającej się w dostępności surowych danych, oraz współpracy najróżniejszych podmiotów w ich zwinnym, wspólnym wykorzystaniu. I według tego kryterium należy hackathony oceniać.

Fot. monicore / Pixabay / CC0 – domena publiczna

Influential Work from PLOS Authors Garners Lasker Awards

Plos -

The Lasker Awards recognize the contributions of scientists, physicians and public servants who have made major advances in the understanding, diagnosis, treatment and prevention of human disease. Each year since 1945, dedicated scientists benefit from the mission of the Albert and Mary Lasker Foundation to recognize research excellence, public education and advocacy.

As a champion of biomedical research, Mary Lasker worked to increase public appreciation for and government funding of medical sciences. As a result of her advocacy efforts, several NIH Institutes were newly created, including the National Heart Institute, the National Institute of Mental Health and the (originally named) National Institute of Neurological Diseases and Blindness. Lasker helped change the biomedical research landscape in the United States and the scientific community to this day benefits from her dedication.

PLOS is proud that six of this year’s seven Lasker awardees have published research or an interview with PLOS, and we are fortunate to benefit from the expertise of Charles M. Rice of The Rockefeller University in his role as an Academic Editor for PLOS Pathogens.

Here are the 2016 Lasker Award honorees with a summary of their PLOS research and interviews, spanning five journals and The PLOS Blog Network, for a collective total of 38 articles and two interviews. Oxygen sensing—an essential process for survival:

Gregg L. Semenza’s three PLOS ONE articles cover the role of NADPH oxidase in Hypoxia Inducible Factor-1α (HIF-1α) activation, the dependency on tumor suppressor p53 for macrophage migration inhibitory factor’s effect on HIF-1 activation, and the ability of HIF-1α to regulate the expression of cell adhesion molecule CD44.

Peter J. Ratcliffe published two PLOS ONE articles and one each in PLOS Biology and PLOS Medicine. Some of this work examines the relationship between the von Hippel-Lindau (VHL) tumor suppressor gene, HIF-1 and extracellular matrix in C. elegans, the role of VHL-HIF pathway in human cardiopulmonary physiology and function at standard and high altitudes, and most recently the investigation of compounds that inhibit the hypoxia sensors of the HIF system, the HIF prolyl-hydroxylases, with implications for therapeutic treatment of stroke or other diseases of cerebral ischemia.

DOI: 10.1371/journal.pbio.0020289







William G. Kaelin’s PLOS Biology article – published in the journal’s inaugural year – explores the relationship between inactivation of the VHL gene, subsequent HIF2α activity and renal carcinoma tumor formation.

Hepatitis C replicon system and drug development:

Charles M. Rice has eight articles with PLOS; three in PLOS ONE and five with PLOS Pathogens. His virology research – while primarily focused on hepatitis C virus (HCV) – also addresses arthropod-transmitted viruses in the Flaviviridae family, such as yellow fever virus, and natural inhibitors of HIV identified from simulation screening of the pan-African Natural Product Library followed by cell-based testing. A subset of Rice’s HCV work published in PLOS Pathogens covers direct deregulation of the cell cycle in HCV infection as a contributor to liver disease, host cell protein and lipid mapping to uncover temporal and global changes as a result of HCV infection and a mutational structural analysis of the p7 protein revealing positions important for particle assembly and infectivity.

DOI: 10.1371/journal.ppat.1000719 DOI: 10.1371/journal.ppat.1005297







Ralf Bartenschlager tops the PLOS list with 27 articles; 20 in PLOS Pathogens and seven in PLOS ONE. Select key early work on HCV includes the role of cyclophilin A in HCV replication and polyprotein processing, the role of HCV p7 protein as a membrane pore involved in production and release of infectious virions and the dependence of HCV envelope glycoprotein secretion on assembly of triglyceride rich lipoproteins.

Bartenschlager’s team also determined the nonstructural protein 5A (NS5A), a component of the viral RNA replication machinery, as a key factor for the formation of infectious HCV particles through an assembly determinant domain and lipid droplets. Bartenschlager’s seminal microscopy work on the intracellular membranes of HCV infected cells is visually stunning and included in the PLOS Pathogens 10th Anniversary Collection.

More recent articles describe use of a yeast two-hybrid screening strategy to generate an interactome of cellular proteins that may function with influenza virus non-structural proteins NS1 and NS2, potentially informing therapeutic interventions, and work on Dengue virus that provides a genetic map of determinants involved in viral RNA replication and extends the list of functions ascribed to the enigmatic nonstructural protein 1.

DOI: 10.1371/journal.ppat.1005277 DOI: 10.1371/journal.ppat.1003056




Discoveries in DNA replication and leadership in science and education:

In 2012, PLOS GeneticsJane Gitschier Interviews turned to this year’s Lasker-Koshland Special Achievement Award in Medical Science awardee Bruce Alberts for his memories of how he got into science and his thoughts on learning from failure and getting committees to reach consensus. More recently Alberts shared with PLOS his insights into issues facing scientists today, such as journal impact factors, new forms of recognition for contributions to the scientific publication process and the role of senior as well as junior researchers in changing the culture of science.

For those wanting more information on the significance of the work of this year’s winners and the award in general, The Lasker Foundation and Cell provide coverage.  Cell has also curated Collections dedicated to Hypoxia-Inducible Factors and virus infections. Much, but not all, of the content is Open Access.

PLOS has previously profiled author recipients of the 2016 Breakthrough Prize in Life Sciencesso bookmark The Official PLOS Blog and visit this site as future scientific prizes are awarded.


Image credit: The Lasker Foundation

Kserokopia # 43 (5-21 września)

European Open EDU Policy Project -

Ostatnio bardzo dużo się działo – Komisja Europejska ogłosiła projekt reformy prawa autorskiego, a Trybunał Sprawiedliwości UE wydał długo oczekiwane orzeczenia dotyczące legalności linkowania oraz odpowiedzialności właściciela sieci wi-fi za naruszenia prawa autorskiego. Poza tym w USA trwa proces dotyczący licencji CC-BY-NC. A my współorganizowaliśmy wydarzenie w Brukseli poświęcone perspektywie użytkowników w prawie autorskim. O tym wszystkim, oraz o innych ciekawostkach ze świata prawa autorskiego przeczytacie w tym numerze Kserokopii – miłej lektury.

W CENTRUM CYFROWYM…  Wydarzenie w Parlamencie Europejskim

Stowarzyszenie Communia, którego jesteśmy aktywnym członkiem, współorganizowało w Parlamencie Europejskim wydarzenie pt. “Unlocking copyright for users” poświęcone prawom użytkowników i dozwolonemu użytkowi w prawie autorskim. Termin wydarzenia – 8 września – zbiegł się w czasie z wyciekiem dokumentów dotyczących reformy prawa autorskiego z Komisji Europejskiej.  Ciekawa dyskusja wywiązała się pomiędzy obecnymi na sali przedstawicielami organizacji konsumenckich, pozarządowych, zbiorowego zarządu czy stowarzyszeń zrzeszających twórców i wydawców. Więcej o wydarzeniu przeczytacie na blogu Communi, zachęcamy również do obejrzenia relacji video.


O reformie prawa autorskiego – audycja w Polskim Radiu

Zachęcamy do posłuchania wypowiedzi Marcina Serafina, szefa naszego zespołu polityk publicznych, nt. planowanej reformy prawa autorskiego na poziomie unijnym. Czy reforma odpowiada na wyzwania, jakie stoją przed sektorem kreatywnym, czy też jest krokiem wstecz?

Subskrybuj „Kserokopię” w formie newslettera– otrzymasz przegląd linków bezpośrednio na adres e-mail. 

List otwarty do Junckera

Wraz z innymi organizacjami, takimi jak Wikimedia, EDRi, EDIMA, C4C podpisaliśmy się pod listem do Przewodniczącego Komisji Europejskiej Junckera w sprawie reformy prawa autorskiego. Dokument został przekazany jeszcze przed ogłoszeniem reformy – postulowaliśmy, aby prawo autorskie odpowiadało na wyzwania cyfrowej rzeczywistości, potrzeby jednolitego rynku cyfrowego i uwzględniało interesy wszystkich zaangażowanych w system ochrony praw autorskich.


CO NOWEGO W SIECI? Warner Bros padł ofiarą zautomatyzowanego śledzenia naruszeń prawa autorskiego

Warner Brothers walczy ze stronami z nielegalnymi filmami. Na początek wytwórnia domaga się od Google’a usunięcia z wyników wyszukiwania… własnej strony. Google otrzymało żądanie usunięcia linków kierujących do filmu „Batman:The Dark Knight” oraz „Matrix”. Tak się składa, że część tych linków prowadzi do własnej strony Warner Brothers. Ta sytuacja pokazuje, że zautomatyzowane śledzenie naruszeń prawa autorskiego w sieci nie zawsze jest efektywne.

Otwarte licencje a 3D

W świecie druku 3D możemy zaobserwować coraz większą popularność otwartych licencji, co nas bardzo cieszy. Michael Weinberg przypomina jednak, że nie wszystko wydrukowane przy pomocy technologii 3D jest chronione przez prawo autorskie – dlatego też nie zawsze udostępnianie przedmiotów powstałych w ten sposób na otwartej licencji ma sens…

fdecomite, CC-BY, https://www.flickr.com/photos/fdecomite/15797366649

ŚWIAT SIĘ ZMIENIA, PRAWO AUTORSKIE TEŻ Europejska reforma prawa autorskiego

Długo oczekiwana europejska reforma prawa autorskiego została ogłoszona przez Komisję Europejską. Niestety, planowane zmiany nie odpowiadają na potrzeby użytkowników, biznesu, środowiska edukacyjnego i naukowców. Zamiast wzmocnienia gospodarki opartej na wiedzy propozycja koncentruje się na zachowaniu status quo – więcej możecie przeczytać na naszym blogu. Zachęcamy również do przeczytania innych komentarzy: Stowarzyszenie Communia, ArsTechnica, Creative Commons, TechDirt, EU Observer, Rzeczospolita, Dziennik Internautów, Fortune, Boing Boing. Ciekawe podsumowanie wypowiedzi w sprawie reformy przygotowano na blogu 1709.

Unia Europejska na drodze do implementacji Traktatu z Marrakeszu

Traktat z Marrakeszu dotyczy wprowadzenia dozwolonego użytku w prawie autorskim w celu ułatwienia dostępu do opublikowanych utworów drukowanych osobom niewidomym, słabowidzącym i innym niepełnosprawnym. Komisja Europejska zaprezentowała dyrektywę i rozporządzenie, które pozwolą ratyfikować Traktat przez Unię Europejską – to bardzo dobra wiadomość.



Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w długo oczekiwanym wyroku w sprawie C-160/15 GS Media  zadecydował o legalności linkowania do treści naruszających prawo (w tym prawo autorskie). Trybunał orzekł, że gdy osoba udostępniająca link wiedziała lub powinna była wiedzieć, iż hiperłącze, które zamieściła, umożliwia dostęp do utworu opublikowanego bezprawnie udostępnienie tego linku stanowi „publiczne udostępnianie”.  Osoba ta musi więc liczyć się z odpowiedzialnością prawną. Wyrok jest bardzo kontrowersyjny i komentowany: Stowarzyszenie Communia, Rzeczpospolita, TechCrunch, CCIA, Dziennik Internautów, blog 1709, .

Licencje Creative Commons a zakaz komercyjnego wykorzystania?

W Stanach Zjednoczonych trwa postępowanie w sprawie Great Minds v. FedEx Office. Great Minds stworzył materiały edukacyjnego w projekcie finansowanym ze środków publicznych – zobowiązani byli opublikować wszystkie zasoby na licencji CC-BY-NC-SA. Szkoły publiczne płaciły FedExowi (sieć punktów ksero) za kserowanie tych materiałów. Teraz sąd ma rozstrzygnąć o tym, czy kserowanie przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą było naruszeniem klauzuli zakazującej komercyjne wykorzystanie. Dlaczego w tę sprawę zaangażowało się Creative Commons przeczytacie na blogu organizacji.

Wi-fi a prawo autorskie?

Czy właściciel sieci Wi-Fi może odpowiedzieć za naruszenie praw autorskich, jeśli ktoś skorzysta z jego sieci? To pytanie powraca od lat, a sądy w różnych krajach miały na ten temat różne opinie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w wyroku w sprawie Tobias Mc Fadden v Sony Music Entertainment,  że bezpłatne publiczne udostępnianie sieci  Wi-Fi stanowi „usługę społeczeństwa informacyjnego” w rozumieniu dyrektywy, jeśli jest dokonywane w celu zwrócenia uwagi potencjalnych klientów na towary i usługi oferowane w sklepie. W rezultacie posiadacz praw autorskich nie ma prawa żądać od takiego usługodawcy odszkodowania, jeśli usługodawca nie inicjuje przekazu, nie wybiera odbiorcy i nie może modyfikować informacji zawartych w przekazie. Więcej o sprawie przeczytacie w Rzeczpospolitej,  Dzienniku Internautów, na blogu IPKat.

Trolling prawnoautorski a fotografie

Dziennik Internautów od dawna śledzi poczynania pewnej fotografki, która pozywa biblioteki i instytucji kultury za wykorzystywanie zdjęć słynnych Polaków. Ze względu na skalę zjawiska oraz dysproporcję zasobów pomiędzy stronami, proceder ten można zakwalifikować jako trolling prawnoautorski. Ostatnio na stronie DI opublikowano podsumowanie ostatnich wyroków z powództwa fotografki.

PLOS appoints Dr. Joerg Heber Editor-in-Chief of PLOS ONE

Plos -

PLOS announced today that after an extensive search, Dr. Joerg Heber has been appointed Editor-in-Chief of PLOS ONE. Heber will be responsible for setting the editorial course of the journal and continue its mission of improving scholarly communication. His appointment is effective November 21, 2016.

“Joerg’s deep understanding of scholarly publishing and his passion for Open Access will be tremendous assets to me and our editorial staff, and most importantly to PLOS ONE’s 6,000 Academic Editors and our authors,” said Veronique Kiermer, Executive Editor of PLOS. “PLOS ONE has been a driver of changes in scientific communication since its launch ten years ago. It is an enormous responsibility and I am entirely confident in Joerg’s ability to lead the journal through its next phase, to further develop its mission and meet the needs of the scientific community.”

“I am delighted to be joining PLOS” said Heber. “PLOS’ commitment to Open Access and to innovation has been transformative, and PLOS ONE is ideally placed to support Open Access and open science with continued advancements in scholarly communication. I’m excited to work with the PLOS ONE team to serve science as a whole.”

Prior to joining PLOS, Heber was Executive Editor of Nature Communications. In this role Heber had responsibility for the journal’s overall editorial strategy. He was instrumental in Nature Communications transparent peer review initiative, implementing its Data Availability Statements and contributed to the journal’s move to full Open Access publishing. Heber also worked as a Senior Editor for Nature Materials and his previous experience includes a visiting professorship at the University of Tokyo and lecturer at Philipps-University Marburg, Germany.

Heber obtained his PhD in semiconductor physics at Imperial College London, UK, and did post-doctoral work at Bell Labs, New Jersey.

Europejczycy zasługują na dobre prawo autorskie

European Open EDU Policy Project -

Reforma prawa autorskiego, zaprezentowana dzisiaj przez Komisję Europejską, nie odpowiada na potrzeby użytkowników, biznesu, środowiska edukacyjnego i naukowców. Zamiast wzmocnienia gospodarki opartej na wiedzy propozycja koncentruje się na zachowaniu status quo.

Unii brakuje wizji prawa autorskiego w cyfrowej rzeczywistości 

Mieliśmy nadzieję, że reforma prawa autorskiego zaproponowana przez Komisję Europejską stworzy elastyczne ramy cyfrowej gospodarki, nauki i kształcenia. Wprowadzenie dodatkowych wynagrodzeń dla wydawców, czy nowych obowiązków monitorowania treści przez platformy internetowe, ograniczy rozwój europejskiego rynku. - Celem reformy miało być stworzenie warunków umożliwiających funkcjonowanie Jednolitego Rynku Cyfrowego. Niestety, zaprezentowana przez Komisję propozycja nadal pozostawia wiele kwestii do uregulowania na poziomie krajowym, co raczej zróżnicuje jeszcze bardziej warunki w krajach UE i oddali nas od harmonizacji. W efekcie Europa nie będzie miejscem, gdzie nowe technologie i kreatywne sektory gospodarki będą mogły się dynamicznie rozwijać  - podkreśla Marcin Serafin, szef działu polityk publicznych Centrum Cyfrowego.

Alex Proimos, CC-BY-NC, https://www.flickr.com/photos/34120957@N04/4199675334


Europejczycy zasługują na lepszą edukację i naukę 

Komisja wydaje się nie rozumieć jakim potencjałem dla rozwoju gospodarki europejskiej są elastyczne warunki stosowania maszynowej analizy danych i tekstu (text and data mining). Propozycja przedstawiona przez komisarza Oettingera chroni przychody licencyjne wydawców, zamiast ułatwiać naukowcom, przedsiębiorcom czy dziennikarzom dostęp do informacji i wiedzy. - Komisja Europejska faworyzuje interesy wydawców. Tymczasem prawo autorskie powinno dążyć do zbilansowania potrzeb twórców, użytkowników i firm działających na rynku. Komisja zapomniała również, że prawo autorskie musi wspierać interes publiczny, w takich obszarach jak edukacja i nauka – Alek Tarkowski, dyrektor Centrum Cyfrowego.

Cyfrowa edukacja może przynieść wiele korzyści – można uczyć się na Sorbonie, nie ruszając się z domu w Katowicach. Proponowane przez Komisję rozwiązanie zakłada, że w edukacji online będzie można nieodpłatnie wykorzystywać materiały edukacyjne jak filmy czy e-booki, jeśli dany kraj nie ustanowi stosownych licencji. Skuteczny lobbing może zatem spowodować, że  w praktyce większość rodzajów materiałów objętych będzie licencją – a zatem nauka online będzie drożej kosztowała, bo za licencje zapłacą uczący się.

Reforma nie pozwoli Europejczykom skutecznie odpowiedzieć na wyzwania przyszłości 

W reformie zabrakło wielu rozwiązań, o które zabiegały organizacje zajmujące się prawami cyfrowymi obywateli.  Komisja przemilczała fakt ochrony domeny publicznej przed prywatyzacją, czy ułatwienia instytucjom kultury działalności  w środowisku cyfrowym. W całym pakiecie na próżno szukać rozwiązań sprzyjających innowacyjności, które traktowałyby prawo autorskie jako szansę na rozwój twórców, użytkowników, przedsiębiorstw i instytucji publicznych w Europie.  Zamiast upraszczać i ograniczać prawo autorskie do niezbędnego minimum, po raz kolejny rozbudowano system.

Kolejny krok na drodze do otwartego dostępu do publikacji naukowych

European Open EDU Policy Project -

Na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pojawiła się informacja dotycząca otwartego dostępu do publikacji naukowych. Ministerstwo, przyjmując rekomendacje i zalecenia zawarte w dokumencie „Kierunek rozwoju otwartego dostępu do publikacji i wyników badań naukowych w Polsce” (dokument został przyjęty 23 października 2015 r.)udostępnia materiały mające wspomóc otwartość nauki, m. in. wzór instytucjonalnej polityki otwartości.

Ministerstwo potwierdza, że powszechny i bezpłatny dostęp do aktualnej wiedzy stanowi jeden z fundamentów funkcjonowania i rozwoju demokratycznego społeczeństwa. Przedstawione dokumenty są kolejnym krokiem ku udostępnianiu w postaci cyfrowej w Internecie publikacji naukowych i wyników badań finansowanych ze środków publicznych w celu umożliwienia bezpłatnego ich wykorzystania przez naukowców, studentów, przedsiębiorców i całe społeczeństwo.

Najważniejsze rekomendacje zawarte w „Kierunkach rozwoju otwartego dostępu do publikacji i wyników badań naukowych w Polsce” są następujące:

  1. Opracowanie i przyjęcie przez poszczególne uczelnie, instytuty badawcze i instytuty PAN oraz przez NCN i NCBR własnych instytucjonalnych polityk w zakresie otwartego dostępu (OD), które będą określać zasady publikowania w OD wyników badań (głównie dotyczy to artykułów w recenzowanych czasopismach, ale także np. recenzowanych materiałów konferencyjnych, ewentualnie danych badawczych).
  2. Wyznaczenie przez kierowników jednostek naukowych i uczelni pełnomocników ds. OD.
  3. Przechodzenie czasopism naukowych do modeli otwartych.
  4. Udostępnianie rozpraw doktorskich w otwartych repozytoriach.
  5. Monitorowanie i raportowanie do MNiSW postępów we wdrażaniu OD, w tym systematyczne analizowanie liczby publikacji powstających w danej jednostce naukowej lub uczelni w celu określenia proporcji publikacji w OD w stosunku do wszystkich publikacji.
  6. Organizowanie szkoleń w zakresie OD dla wszystkich pracowników naukowych i doktorantów danej jednostki naukowej lub uczelni.
  7. Uwzględnienie doświadczeń i potencjału bibliotek naukowych, które często koordynują proces redakcji i deponowania publikacji naukowych w repozytoriach.


Jaki będzie nowy rok szkolny w Centrum?

European Open EDU Policy Project -

W Centrum zajmowaliśmy się już otwieraniem podręczników, lekcji, szkół. Szukając różnych miejsc, w których rząd, administracja czy eksperci ds. edukacji mogą przyczynić się do tego, by więcej było otwartych zasobów edukacyjnych, z których uczniowie i nauczyciele, mogą korzystać za darmo i bez ograniczeń. Podczas ostatniego zjazdu Koalicji Otwartej Edukacji i po spotkaniu z gronem Superbelfrów mamy poczucie, że to nie wystarczy. Na ten rok szkolny chcemy przygotować trochę zmian i nowych działań. Jakich? Nie chcemy zdradzać wszystkiego, ale poniżej znajdziecie kilka informacji o tym, co planujemy na rok szkolny 2016/2017.

Łatwiejszy dostęp do otwartych zasobów

Otwarte e-podręczniki Cyfrowej Szkoły, mimo znacznie większej skali projektów, ustępują w mediach pola darmowemu, Naszemu Elementarzowi. To jednak w tych pierwszych tkwi znacznie większy potencjał łatwego wykorzystywania ich kreatywnie przez nauczycieli jako otwartych zasobów. Mało jest o tym danych, ale odnosimy wrażenie, że e-podręczniki i odświeżony przy okazji portal Scholaris powoli wzmacniają swoją pozycję, choć niejako w drugim obiegu edukacyjnym. Jak sprawić by były popularniejsze i lepiej współgrały z oddolnie tworzonymi przez nauczycieli otwartymi zasobami oraz materiałami dydaktycznymi, które tworzą organizacje pozarządowe? Nad tym będziemy pracować w ramach grup roboczych, które formułujemy w Koalicji Otwartej Edukacji. Tymczasem, już teraz możecie śledzić to, ile (nie tylko polskich) otwartych zasobów edukacyjnych dostępnych jest w sieci w odświeżonym serwisie otwartezasoby.pl (w katalogu ma już ponad 220 stron z OZE, od kilku tygodni można też zapisać się na newsletter o otwartych zasobach). Praktykom OZE również polecamy zapisanie sobie już teraz w kalendarzu daty 1 października, kiedy odbędzie się wirtualna konferencja superbelfrów EduMoc. Jednym z jej tematów będą właśnie otwarte zasoby edukacyjne w szkole.

Lepsze otwarte zasoby, również dla biznesu

Kolejnym krokiem, który wykracza poza edukację, jest zmapowanie otwartych zasobów, które powstają w Polsce w wyniku publicznych konkursów grantowych z wymogami otwartości. Ich skala jest ogromna, od grantów Muzeum Historii Polski w konkursie Patriotyzm Jutra po rezultaty ogromnych projektów programu PO WER, gdzie powstaną min. otwarte podręczniki do edukacji zawodowej. Jak śledzić ich rezultaty, oceniać ich stopień otwartości i ułatwiać ponowne wykorzystanie? Jak zachęcać biznes, by nie bał się szukać w OZE komercyjnego potencjału? Odpowiedzi na te pytania zawierają w sobie klucz do tego, by Polska była ponownie pionierem otwartości (jak to miało miejsce w przypadku Cyfrowej Szkoły). Na razie zdecydowanie nie pomaga w tym silny podział na to, gdzie i jak publikowane są zasoby publiczne (Cyfrowa Szkoła, Scholaris), a gdzie te tworzone przez NGO (dziesiątki rozproszonych stron) i nauczycieli (blogi, pojedyncze pliki hostowane w aplikacjach). Podobny problem zdaje się dotykać sektora kultury, w którym narasta „frustracja digitalizacji”, ale nie przybywa ułatwień dla ponownego wykorzystania.

Lekcje z dotychczasowej trasy i „jak daleko jeszcze”?

Wyzwania (i szanse), o których piszę powyżej, szerzej omawia nasz raport opublikowany przed wakacjami (PDF).

Do rekomendacji, w nich zwartych będziemy wracać już niebawem. Po pierwsze, by sprawdzić, jak OZE będą radzić sobie w kontekście zmian zachodzących w polskiej oświacie. Po drugie, by porównać polskie doświadczenia z OZE z tymi z innych krajów Europo Środkowo-Wschodniej, które również w ostatnich latach realizowały duże projekty na rzecz otwartej edukacji i zasobów. Ponadto, by lepiej zrozumieć, jaki potencjał OZE mogą mieć w Europie będziemy też starali się badawczo przyjrzeć problemom związanym z prawem autorskim w szkołach.

Zapowiada się więc bardzo pracowity i ciekawy rok szkolny ze zróżnicowanym planem lekcji. Cieszymy się na to, bo takiego właśnie potrzeba, by się nie nudzić i zawsze móc sięgnąć po wiedzę i doświadczenia z różnych dyscyplin, aby rozwiązać większy problem.


Riding A Wave Towards Improved Truth in Science Communication

Plos -

It is an exciting time in scientific publishing. Initiatives such as digital identifiers for authors through ORCID, more granular recognition of collaborative work with standardized language for specific roles with CRedIT, and more competition in the Open Access publishing world benefit researchers and move the scientific endeavor toward a more transparent and accountable future.

Yet, the write up and publication of results is one of the most challenging aspects of the endeavor, with peer review and reproducibility at the heart of this stage of the research lifecycle. We have previously acknowledged on The Official PLOS Blog that the public

“relies on the belief that content published in peer-reviewed journals is trustworthy, despite the fact that this is too often not the case.”

We have also acknowledged that we must do better: all stakeholders, including publishers, are accountable. Although the overall concept of peer review is an accepted form of quality control and valued by the scientific community, in practice it suffers from imperfections that prevent it from achieving that one great thing: advancing research communication.

In a thoughtful consideration of Truth in Science Publishing: A Personal Perspective, Thomas Sudhof eloquently describes peer review and reproducibility as flawed checkpoints that impair the “validity of published scientific results” and impede trust in science.

As a recipient of both the Nobel Prize and the Lasker Award for his work on synaptic transmission, Sudhof brings perspective and integrity to his thought leadership. Highlighting hidden conflicts of interest, too little accountability for journals and reviewers, and lack of competition between journals as three problems with peer review that have “corrupted the process, decreasing its value,” Sudhof endorses more transparency in the peer review process to reduce bias.

At PLOS there are a range of ways to improve the process without diminishing those aspects that the community values. Current tools and systems that address these limitations include the posting of research to preprint servers before formal publication, to enable researchers to improve their work and share it earlier. There is an opportunity to improve review forms that may be cumbersome or insufficient to provide thoughtful and constructive feedback to authors. Appropriate and rigorous reviewer and editor training can help to mitigate potential reviewer bias and mentor early career researchers. With improved technologies and processes, publishers have an opportunity to improve efficiencies, quality, trustworthiness and authenticity of the process.

As for reproducibility, Sudhof outlines increasingly complex experiments that are impossible to reproduce, “tweaked or selected” results that do not hold up with repetition, lack of validation of reagents and methods, and the “near impossibility” of publishing negative results as contributors to the problem.

Providing opportunity to showcase peer-reviewed articles that address the reproducibility issue is an important value of PLOS and PLOS ONE; the journal welcomes submission of negative, null and inconclusive results. PLOS Biology’s Meta-Research section welcomes experimental, observational, modeling and meta-analyses that address research design, methods, reporting, verification or evaluation.

PLOS Biology and PLOS Genetics authors can contribute to the reproducibility effort by identifying model organisms, antibodies or tools with a unique Research Resource Identifier (RRID). PLOS is a part of the Research Resource Identification Initiative, a cross-publisher effort to promote reproducibility in science and enable effective tracking of the use of particular research resources across the biomedical literature.

PLOS works toward a future where research is published without unnecessary delays, and continual assessment and commentary is provided by a robust and ethical system of visible, engaged pre- and post-publication peer review. We strive to engage a global editorial and reviewer contributor community, appropriately trained, recognized and incentivized. With regard to journal-facilitated peer review, rigorous input from experts in a relevant field of research is highly valued by both authors and readers, and contributes to trust of research results for working scientists, clinicians, patient advocates, policymakers and educators.

Addressing the issues and challenges that perversely incentivize unreliable research or prevent peer review from achieving its scholarly ideal will not be easy or quick. The challenges are substantial and the solutions must be as well, and satisfy a diverse researcher and stakeholder community. Broader adoption of reproducibility efforts and better recognition for the range of contributions made by researchers and reviewers will not be enough without the engagement of early career researchers, junior investigators and senior leadership with the power to influence change.


Image credit: one-vibe, pixabay.com

The simple magic of reuse, sharing and collaboration

GoOpen.no -

Two weeks ago I posted a blogg with a timeline of OER. After reading this, my friends in Addis Ababa, Ethiopia picked up the timeline and translated it into Amharic. This involved a different language, different plattform and context. The common thread is H5P, a tool I have blogged about many times before, that allows anyone to create, share and reuse interactive HTML5 content in their browser.


The important thing to notice here is that the team in Addis could reuse all the effort that I put in the timeline and at the same time just by translating it the timeline was available in a new language, something that would be impossible for me to do simply because I don´t know Amharic.

There is a growing edTech and OER community in Addis and this last weekend they organized a workshop where they also made their own timeline describing important events in Ethiopian history(see it at the end of the bloggpost). As a part of the same workshop they made an interactive test where you can test your skills on the most common Amharic words.


This put me up to the idea that I could make a new resource based on what they have made, and in fact make an OER in Amharic, a languages that I do not master. How? I made all the «cards» in the object below based on text from the team in Addis. Our common ground is that we all understand English.


When advocating for Open education resources, open source and open standards the message sometimes is lost in the complexity of all the technical issues. I myself have on more then one occasion struggled to explained the «magic of OER». In this case working with a small usecase like this just seams like a great way to demonstrate the magic of open educational resources.a

Check out this timeline on Ethiopian history:

Dodatkowe uprawnienia dla wydawców? KE najwyraźniej popiera takie rozwiązanie

European Open EDU Policy Project -

Wszyscy zgadzają się, że unijne prawo autorskie (dyrektywa o społeczeństwie informacyjnym z 2001 r.) już dawno przestało odpowiadać na potrzeby zarówno użytkowników, jak i twórców w cyfrowej rzeczywistości. Dlatego tak duże nadzieje pokładane są w reformie prawa autorskiego, którą Komisja Europejska ma zaprezentować we wrześniu.

Wczoraj Statewatch opubikował na swojej stronie dokument-przeciek roboczej wersji oceny skutków regulacji reformy prawa autorskiego (impact assesment on the modernisation of EU copyright rules).

Wygląda jednak na to, że reforma nie będzie odpowiadała na wyzwania współczesności, a co więcej Komisja wydaje się nie zwracać uwagi na opinie zebrane w konsultacjach publicznych. Do tej pory nie udało się opublikować wyników konsultacji dotyczących prawa pokrewnego wydawców i wolności panoramy (nasze stanowisko dostępne tutaj). Z dokumentu opublikowanego przez Statewatch wynika, że  Komisja popiera jednak rozszerzenie uprawnień wydawców i nie planuje wdrożyć obligatoryjnego wyjątku na rzecz panoramy (wprost przeciwnie do opinii społeczeństwa obywatelskiego uzyskanych przez stronę http://youcan.fixcopyright.eu).

W dokumencie spośród wielu niepokojących propozycji na szczególną uwagę zasługuje ta dotycząca dodatkowych uprawnień dla wydawców. Komisja proponuje wprowadzenie prawa pokrewnego wydawców (ancillary copyrigt) dotyczącego treści wykorzystywanych on-line. Rekomendacja ta powstała na bazie (naszym zdaniem błędnego) przekonania, że nowe prawo pokrewne doprowadzi do wzrostu ilości i skali rozpowszechnienia treści o charakterze informacyjnym. Więcej na ten temat przeczytacie na blogu Stowarzyszenia Communia.


Abonner på creativecommons.no nyhetsinnsamler